இன்றைய "தி நியூ யார்க் டைம்ஸ்" நாளிதழில் வெளியான கட்டுரையின் தமிழாக்கம் கீழே!காயமுற்ற நோயாளிகளால் நிரம்பி வழியும் ஒரு இலங்கை மருத்துவமனையில் ஞாயிறு இரவு மூன்று எறிகணை தாக்குதல்கள் நடந்துள்ளதாக சர்வதேச அமைப்புகளும் மருத்துவ ஊழியர்களும் தெரிவித்துள்ளனர். முதலிரண்டு தாக்குதல்களில் குறைந்தது ஏழுபேர் இறந்துள்ளனர். பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பிரிவில் நிகழ்ந்த தாக்குதல்களில் இறந்தவர்களை எண்ணும் பணி திங்கள் வரையிலும் தொடர்வதாக கூறப்படுகிறது.
உலகிலேயே மிக நீண்ட காலம் நடைபெறும் மக்கள் போராட்டங்களில் ஒன்றான இதில் பிரிவினைவாத எல்.டி. டி. இ - யினரை ஒரு சிறிய பகுதிக்குள் இலங்கை இராணுவம் முடக்கிய பிறகு இது போன்ற தாக்குதல்கள் தொடர்கின்றன. எந்தப்பகுதியில் இருந்து எறிகணைகள் வருகின்றன என்று கணிப்பது கடினமாக உள்ளது.
புது குடுயிருப்பு பகுதியில் உள்ள அந்த மருத்துவமனையில் நடைபெற்ற முதல் தாக்குதலில் இருவர் இறந்ததாகவும் ஐவர் காயமுற்றதாகவும் செஞ்சிலுவை சங்கத்தின் பன்னாட்டு அமைப்பு ஒரு செய்திக் குறிப்பில் தெரிவித்துள்ளது. இரண்டாவது தாக்குதலில் ஐவர் இறந்தாக மருத்துவ ஊழியர் ஒருவரை மேற்கோள் காட்டி ஒருங்கிணைந்த ஊடகம் (Associated Press) தெரிவித்துள்ளது. இரவு 11.45 -க்கு குழந்தைகள் பிரிவு தாக்கப் பட்டதாக கொழும்பில் இருக்கும் ஐ.நா. செய்தி தொடர்பாளர் கார்டன் வீயஸ் திங்களன்று தொலைபேசி வாயிலாக தெரிவித்தார். "பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் பிரிவு தாக்கப்பட்டது. கடவுளே! இதை விவரிக்க வார்த்தைகளே வரவில்லையே! இன்னும் இறந்தவர்கள் எண்ணிக்கையை எண்ணிக்கொண்டுள்ளோம்" -என ஐ.நா. பணியாளர் ஒருவர் குறுஞ்செய்தி அனுப்பியுள்ளதாக அவர் தெரிவித்தார்.
இதற்கிடையே, காயமுற்றவர்கள் பற்றிய செய்திகளை ஒளிபரப்பி போராளிகளுக்கு அனுதாபத்தை காட்டும் வெளிநாட்டு ராஜதந்திரிகள், உதவி அமைப்புகள் மற்றும் செய்தியாளர்களை வெளியேற்றப் போவதாக அரசு அதிகாரி மிரட்டல் விடுத்துள்ளார்.
"தி ஐலேண்டு" இதழுக்கு அளித்த நேர்காணலில் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கோத்தபாய ராஜபக்சே சி.என்.என், பி.பி.சி, அல்ஜசிரா ஆகிய மூன்று ஊடகங்களை பெயர் குறிப்பிட்டு சாடியுள்ளார். "அம்மூன்று ஊடகங்களும் விரட்டி அடிக்கப்படவிருக்கிறார்கள்" என்று அவர் கூறியதாக பத்திரிகைகள் செய்தி வெளியிட்டுள்ளன.
அரசுக்கும் போராளிகளுக்கும் சண்டை வலுத்துள்ள நிலையில் இப்படி ஒரு கருத்தை அவர் தெரிவித்துள்ளார். வேகமாக சுருங்கி வரும் விடுதலைப் புலிகளின் வசமுள்ள வடகிழக்குப் பகுதிகளில் உள்ள பொதுமக்கள் கதி குறித்து அபாயம் அதிகரித்துள்ளது.
இராணுவம் அழைத்துச்செல்லும் பகுதிகள் தவிர வேறெங்கும் பத்திரிகைகள் அனுமதிக்கப் படாததால் போர்முனையில் என்ன நடக்கின்றது என்பது வெளியுலகில் அறியப்படாமலேயே உள்ளது. தாக்குதலுக்குள்ளான அந்த மருத்துவமனை அதன் கொள்ளளவுக்கு மீறி காயமடைந்த ஐந்நூறு நோயாளிகளுக்கும் மேல் மருத்துவம் செய்து வந்ததாக அம்மருத்துவமனையை நடத்தும் செஞ்சிலுவைச் சங்கம் தெரிவிக்கின்றது. கட்டாந்தரைகளிலும், கூரைப் பாய்களிலும் நோயாளிகள் கிடத்தப்பட்டும் பலர் வரிசைகளில் காத்திருந்தனர். அரசு நடத்தும் மருத்துவமனைகளில் அவர்கள் அனுமதிவேண்டி நீண்ட வரிசையில் இன்னமும் காத்திருப்பதாக அவ்வமைப்பு தெரிவிக்கிறது.
வீடுகளைவிட்டு, உடுத்திய ஆடையோடு வெறுங்கையுடன் (முஸ்லீம்கள் புதிய இந்தியாவை விட்டும், இந்துக்கள் புதிய பாகிஸ்தானை விட்டும்) வெளியேறினர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் விவரிக்க முடியாத வலியையும், வெறுப்பையும், திகிலையும், ஏக்கத்தையும் தம்முள் சுமந்து சென்றனர். அறுபடாமல் மிச்சமிருக்கும் தசைகளில் உள்ள புண், அந்த ரத்தம், நொறுங்கிய எலும்புகள் இவையாவும் நம்மை இன்னமும் குறுகிய வெறுப்பு, பழகிப்போன திகில், கூடவே சிறிது அன்பு இவற்றால் நம்மை இணைக்கின்றன. இவைதான் மீண்டுவர எந்த முகாந்திரமும் இதுவரை தென்படாத ஒரு அபாயத்தில் காஷ்மீரை தள்ளியுள்ளன. அது இதுவரை அறுபதாயிரம் பேரை கொன்றுள்ளது. "தூய்மை தேசமாகிய"(Land of Pure) பாகிஸ்தான் இஸ்லாமிய குடியரசானது; விரைவில் அது ஊழல் நிறைந்த ஒன்றாக, கொடூர ராணுவ தேசமாக, வேற்று நம்பிக்கைகளை வெளிப்படையாக வெறுக்கும் நாடாக மாறிப்போனது. ஆனால், மறுபுறத்தில் விஷயம் அற்புதமாக கையாளப்பட்டது. இந்தியா பிறக்கும் முன்பிருந்தே, 1920 -களில் தொடக்கி, இந்தியாவின் ரத்த ஓட்டத்தில் பஜ்ரங்கியின் முன்னோர்கள் நஞ்சை கலந்து வந்தனர். 1990 -வாக்கில் அதிகாரத்தை கைப்பற்ற தயாரானார்கள். 1992 -இல் எல்.கே.அத்வானி தலைமையில் இந்துக்கும்பல் பாபர் மசூதியில் புகுந்து அதை இடித்தது. 1998 -இல் பா.ஜ.க. மத்தியில் ஆட்சிக்கு வந்துவிட்டது. அமெரிக்காவின் "பயங்கரவாதத்தின் மீதான" போரால் காற்று இவர்கள் பக்கம் வீசத்தொடங்கியது. அது இவர்களை தங்கள் விருப்பம்போல் செயல்பட அனுமதித்தது. மேலும் படுகொலைகளை நிகழ்த்தவும் பாசிசத்தை அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஜனநாயக நடைமுறையாக முன்வைக்கவும் வழிவகை செய்தது. இவையாவும் சர்வதேச நிதியத்திற்கு இந்தியா தனது சந்தையை திறந்துவிட்டிருந்த சமயத்தில் நிகழ்ந்தன. இவை சர்வதேச நிறுவனங்களின் நலன்சார்ந்த நடவடிக்கைகளேயாகும். அந்நிறுவனங்கள் கைக்கொண்டிருந்த ஊடகங்கள் இந்த தேசத்தை தவறே செய்யாத நாடாக சித்தரித்தன. இவை இந்து தேசியவாதிகளுக்கு ஊக்கத்தை கொடுத்ததுடன், தண்டனைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவர்களாக்கின. இதுதான் துணைக்கண்ட பயங்கரவாதத்தை உலாகலாவிய பயங்கரவாதத்துடன் இணைக்கச்செய்தது; ஒரு சரித்திர பின்புலத்தையும் கொடுத்தது. இப்போது மும்பைத்தாக்குதலையும் அதனுடன் இணைத்துவிட்டது.
உள்நாட்டுப்போரை நோக்கி தள்ளாட்டத்துடன் நகர்கிறது. சோவியத்துக்கு எதிரான புனிதப்போரில் அமெரிக்காவிற்கு பயிற்சித் தரகர்களாக செயல்பட்ட பாகிஸ்தான் இராணுவம் மற்றும் ஐ.எஸ்.ஐ, இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதிகளின் நிதி ஆதாரங்களை உருவாக்கி பெருக்கச்செய்தன. இவ்விதமாக பிராங்கைஸ்டீன் பிசாசுகளை முடைந்து உலக புழக்கத்தில் விட்டு தாம் வேண்டும்போது அவற்றை கட்டுக்குள் வைக்க அமேரிக்கா விரும்பியது. ஆனால் செப்டம்பர் 11 -இல் இப்பிசாசுகள் தம் சொந்த வீட்டில் நுழையும் என நிச்சயம் எதிர்பார்த்திருக்காது. எனவே, ஆப்கானிஸ்தான் மீண்டும் புதிதாக கட்டமைக்கப்பட வேண்டியாதயுள்ளது. இப்போது மீண்டும் சீரழிக்கப்பட்ட ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து சிதிலங்கள் பாகிஸ்தான் எல்லைக்குள் வழிந்தோடுகின்றன. வெடித்துச் சிதறவிருக்கும் ஒரு நாட்டை தான் ஆள்வதை பாகிஸ்தான் அரசாங்கம் கூட மறுக்கப்போவதில்லை. தீவிரவாத பயிற்சி முகாம்கள், நெருப்பை சுவாசிக்கும் முல்லாக்கள், இஸ்லாம் இவ்வுலகை ஆளவேண்டும்/ஆளும் என நம்பும் மனம்பிறழ்தோர் யாவரும் இரு ஆப்கானிய போர்களின் தீய விளைவுகளே. இந்தக் குரோதம் பாகிஸ்தான் அரசுமீதும், மக்கள் மீதும் மழையை பொழிவது போதாதென்று இந்தியாவிலும் கசிந்தோடுகிறது. இந்த சந்தர்பத்தில் இந்தியா போரை முடிவுசெய்தால் இந்த பிராந்தியம் எங்கும் அந்த மழை பொழிவு முழுமை பெற்றுவிடும். பாகிஸ்தான் திவாலாகி அழிந்துபட்டு அதன் கசடுகள் இந்திய கடற்கரைகளுக்கு அடித்துச்செல்லப்படும்; முன்னெப்போதுமில்லாத ஒரு அபாயத்தில் நம்மை பொருத்திவிடும். பாகிஸ்தான் வீழ்ந்தால் லட்சக்கணக்கான தேசம்சாராத அணுஆயுததாரிகளை நம் அக்கம்பக்கத்தவர்களாகப் பெறவேண்டும். மிகவும் சிக்கலான நம்மூர் மதவாதிகளின் விஷயத்தை மேலும் மோசமாக்கும்படியாக அதனுள் அமெரிக்க சாபக்கேட்டை அனுமதித்து, பாகிஸ்தான் செய்த அதே தவறை ஏன் இந்திய ஆட்சியாளர்களும் செய்கிறார்கள் என்பது புரியவில்லை. ஒரு வல்லரசு எப்போதும் கூட்டாளிகளை கொண்டிராது. இடைத்தரகர்கள் மட்டுமே அதற்கு உண்டு. 
இறுதிவாரம் நடந்த காஷ்மீர் தேர்தலில் மக்கள் எவ்வாறு வாக்களிக்க வந்திருப்பார்கள் என நினைத்தால் அது முரணாக தோன்றுகிறது.
விட்டுவைக்கவில்லை, அனைத்திற்கும் தீவைத்தோம், ....தாக்கினோம், போசுக்கினோம், தீயிட்டோம், ...இந்த பாஸ்டர்டுகள் தாம் சிதையாவதை விரும்பவில்லை; மேலும் அது குறித்து மிகவும் பயந்தனர்; இதனாலேயே அவர்களை தீயிலிட்டோம். ...எனக்கு ஒரு இறுதி ஆசை உள்ளது... எனக்கு மரண தண்டனை தாருங்கள்... தூக்கில் தொங்குவதில் எனக்கு கவலை இல்லை. ...அதற்கு முன் எனக்கு இரண்டே இரண்டு நாட்களை மட்டும் தாருங்கள். ஏழெட்டு லட்சம் எண்ணிக்கையில் இவர்கள் உள்ள ஜுஹோபுரா பகுதிக்கு செல்வேன். ...அவர்கள் கதையை முடிப்பேன். ...இன்னும் கொஞ்சம் பேர்தான் சாகட்டுமே! ...குறைந்தது இருபத்தைந்தாயிரத்திலிருந்து ஐம்பதாயிரம்பேர் வரை சாகவேண்டும். 
